Obserwatorium w Białkowie działa nieprzerwanie od końca XIX w. W międzyczasie zmieniali się właściciele obiektu, zmieniały się nazwa wsi i jej przynależność państwowa. Nie zmieniało się tylko jedno – w Białkowie przez cały ten czas ktoś obserwuje gwiazdy.

Białków jest niewielką miejscowością, położoną w gminie Wińsko, w odległości ok. 70 km od Wrocławia. By do niej trafić, należy pomiędzy Stryjnem a Kleszczowicami zjechać z drogi prowadzącej ze Żmigrodu do Wińska.

Obserwatorium w Białkowie zbudował w latach 1882-1883 Leo Wutschichowsky, ówczesny właściciel posiadłości i pasjonat astronomii. Po śmierci Wutschichowskiego i jego żony, jeszcze w czasie II wojny światowej, część zabudowań przeszła na własność Uniwersytetu Wrocławskiego. Po wojnie cały majątek w Białkowie (135 ha) został Decyzją Ministerstwa Rolnictwa i Reform Rolnych przydzielony uczelni, a swoje badania rozpoczęli tu polscy pracownicy naukowi Instytutu Astronomii Uniwersytetu Wrocławskiego.

Obserwacje nocne w białkowskim obserwatorium prowadzone są za pomocą teleskopu Cassegraina o średnicy zwierciadła 60 cm. Teleskop został sprowadzony do Białkowa w latach siedemdziesiątych XX w. i jest zamontowany w sześciometrowej kopule, zbudowanej jeszcze przez Wutschichowskiego.
Do obserwacji słońca obserwatorium wykorzystuje koronograf Lyota z obiektywem o średnicy 53 cm, zamontowany w postawionym w 1980 roku pawilonie heliofizycznym.